کشت مرا جفای تو بی سبب جنایتی

دل ز فراق گشت خون، جان به لب آمد از غمت

زحمتم آید، ار کنم از غم تو حکایتی

برد ز من هوای تو جان عزیز، ای دریغ

گرچه برانی از برم باز نگردم از درت

چون ز در عنایتت یافته ام هدایتی

خسته عراقی آن توست، دور مکن ز درگهش