چون ز در عنایتت یافته ام هدایتی

برد ز من هوای تو جان عزیز، ای دریغ

کشت مرا جفای تو بی سبب جنایتی

گرچه برانی از برم باز نگردم از درت

خسته عراقی آن توست، دور مکن ز درگهش

تا نرود فغان کنان از تو به هر ولایتی