برد ز من هوای تو جان عزیز، ای دریغ

نیست از آنکه تا ابد عشق تو را نهایتی

دل ز فراق گشت خون، جان به لب آمد از غمت

زحمتم آید، ار کنم از غم تو حکایتی

کشت مرا جفای تو بی سبب جنایتی

گرچه برانی از برم باز نگردم از درت

چون ز در عنایتت یافته ام هدایتی