دلم بی تو به جان آمد، بیا، تا جان من باشی

نگارا، وقت آن آمد که یکدم ز آن من باشی

دلم آنگاه خوش گردد که تو دلدار من باشی

مرا جان آن زمان باشد که تو جانان من باشی

به غم زان شاد می گردم که تو غم خوار من گردی