دلم آنگاه خوش گردد که تو دلدار من باشی

نگارا، وقت آن آمد که یکدم ز آن من باشی

دلم بی تو به جان آمد، بیا، تا جان من باشی

مرا جان آن زمان باشد که تو جانان من باشی

به غم زان شاد می گردم که تو غم خوار من گردی

از آن با درد می سازم که تو درمان من باشی