بودی او را در همه عالم وجودی کاشکی

ای دریغا! دیده بختم بخفتی یک سحر

تا شبی در خواب نازم رخ نمودی کاشکی

در پی سیمرغ وصلش عالمی دل خسته اند

چون دلم را درد او درمان و جان را مرهم است

بر سر دردم دگر دردی فزودی کاشکی

حلقه امید تا کی بر در وصلش زنم؟