گره از کار فروبسته ما بگشایی؟

بود آیا که خرامان ز درم بازآیی؟

نظری کن، که به جان آمدم از دلتنگی

گذری کن: که خیالی شدم از تنهایی

گفته بودی که: بیایم، چو به جان آیی تو