مگذار که بی نصیب ماند

محروم چراست بی نوایی؟

پیش که رود؟ کجا گریزد؟

از دست غمت شکسته پایی

از درگه پادشه گدایی

چشمم ز رخ تو چشم دارد

هر دم به مبارکی لقایی