سعادت دو جهان است دیدن رویت

در امید که بگشاید؟ ار تو نگشایی

به آفتاب خطاب تو خواستم کردن

دلم نداد، که هست آفتاب هر جایی

زهی! سعادت، اگر زان چه روی بنمایی!