جهان آیینه توست و تو اویی

تو جانی و چنان دانی که: جسمی

تو دریایی و پنداری که جویی

تویی در جمله عالم آشکارا

نمی دانم چو بحر بیکرانی

چرا پیوسته در بند سبویی؟

ز بی رنگی تو را چون نیست رنگی