ژاله از روی لاله دور مکن

تا دهد بلبل خوش الحان را

گل خوی کرده را کنی گر یاد

کند ایثار بر تو مرجان را

تا نسوزد ز شعله بستان را

مفشان شبنم از سر سبزه

به خضر بخش آب حیوان را