گفت: جان عزم آن جهان دارد

بر رخ تو توان فشاندن جان

راستی را رخ تو آن دارد

با خیال لب تو دوش دلم

بوسه ای ده مرا، که نوش لبت

لذت عیش جاودان دارد

از سر خشم گفت چشم تو: دور