از سر خشم گفت چشم تو: دور

گفت: جان عزم آن جهان دارد

بوسه ای ده مرا، که نوش لبت

لذت عیش جاودان دارد

نه کسی بوسه رایگان دارد

خوش برآشفت زلف تو که: خموش

زندگانی تو را زیان دارد