چون به آب زندگی لب را بشویند خضروار

چون بترسند از ملامت خیمه بر صحرا زنند

بگذرند از تیرگی در چشمه حیوان رسند

دمبدم بر جان و دل آن جام جان افزا زنند

بوسه بر خاک سرای خواجه بطحا زنند

رحمت عالم، رسول الله، آن کو قدسیان

بر درش لبیک او حی الله ما اوحی زنند