دمبدم بر جان و دل آن جام جان افزا زنند

از سر مستی همه دریای هستی در کشند

چون بترسند از ملامت خیمه بر صحرا زنند

بگذرند از تیرگی در چشمه حیوان رسند

چون به آب زندگی لب را بشویند خضروار

بوسه بر خاک سرای خواجه بطحا زنند

رحمت عالم، رسول الله، آن کو قدسیان