دوستانش چو ببینند بمویند برو

دل محنت زده اش در کف سودا بینند

بهر او زار بگریند، که او را پیوست

از پی فعل بدش بی سر و بی پا بینند

دل او را چو به کام دل اعدا بینند

مکر ما، بر در لطف تو پناه آورده است

بندگان ملجا خود را در مولی بینند