تا کی از دون همتی گردم به گرد آبگیر؟

جذبه ای، تا بر کشم جان را ز قعر چاه تن

جرعه ای، تا افگنم خود را به دریایی قعیر

چند آخر بر لب دریا نشینم خشک لب؟

تا که مستغرق شوم در قعر بحر بیخودی

سر بسر دریا شود، نی جوی ماند نی غدیر

تا چو با بحر آشنا گردم برون آرم دری