به کام دوست می مهر دوست می خوردم

هنوز باغ جهان را نبود نام و نشان

که مست بودم از آن می که جام اوست جهان

در آن نفس که ز جان جهان نبود نشان

به چشم یار رخ خوب یار می دیدم

در آن مقام که می زیستم به جان کسان