در آن نفس که ز جان جهان نبود نشان

هنوز باغ جهان را نبود نام و نشان

که مست بودم از آن می که جام اوست جهان

به کام دوست می مهر دوست می خوردم

به چشم یار رخ خوب یار می دیدم

در آن مقام که می زیستم به جان کسان

تبسم لب ساقی مرا شرابی داد