ببین شراب چه باشد، ندیم، خود میدان

تبسم لب ساقی مرا شرابی داد

ز باده ای که شد از لطف او قدح خندان

مرا پیاله چو جام جهان نما باشد

شراب داد مرا ساقی از خمستانی

که جرعه چین در اوست روضه رضوان

بساط عیش من افکند در گلستانی