ازو داد آن زمان یابی که از خود داد بستانی

تو آنگه زو خبر یابی که از خود بیخبر گردی

تو آنگه روی او بینی که از خود رو بگردانی

بدو آن دم شوی زنده که جان در راه او بازی

بدو او را چو خواهی دید، پس دیده چه می داری؟

بدو چون زنده خواهی ماند پس جان را چه می مانی؟

به روی او برافشان جان و دیده در ره او باز