گوشم سخن لب تو بشنود

مستم کن از می غم انجام

با یاد لب تو عاشقان را

حاجت نبود به ساغر و جام

خشنود شد، از لبت، به دشنام

دل زلف تو دانه دید، ناگاه

افتاد به بوی دانه در دام