جان پیش کشم ز شادمانی

برخیزم و ترک خویش گیرم

گر هیچ تو با خودم نشانی

ور از من غمت درآید

جان را ز دو دیده دوست دارم

زان رو که تو در میان آنی

از عاشق خود کران چه گیری؟