از عاشق خود کران چه گیری؟

جان پیش کشم ز شادمانی

جان را ز دو دیده دوست دارم

زان رو که تو در میان آنی

چون با دل و جانش درمیانی

از بهر رخ تو می کند چشم

از دیده همیشه دیده بانی