چون با دل و جانش درمیانی

جان را ز دو دیده دوست دارم

زان رو که تو در میان آنی

از عاشق خود کران چه گیری؟

از بهر رخ تو می کند چشم

از دیده همیشه دیده بانی

در آرزوی رخ تو بودم