خود را دمی مگر به خرابات افگنم

ساقی، مدار چشم امیدم در انتظار

صافی و درد، هرچه بود، جرعه ای بیار

مستم کن آنچنان که ندانم که من منم

فارغ شوم ز شعبده بازی روزگار

زین حقه دو رنگ جهان مهره برچنم

قلاش وار بر سر عالم نهم قدم