زیرا به دل تویی، که تو دانیش جمله راز

امیدوار بر در لطفت فتاده ام

امید کز درت نشوم ناامید باز

دل زان توست، بر سر کویت فکنده ام

گر یک نظر کنی به دل سوخته جگر

بازش رهانی از تف هجران جان گداز

از کارسازی دل خود عاجز آمده ام