از کارسازی دل خود عاجز آمده ام

زیرا به دل تویی، که تو دانیش جمله راز

گر یک نظر کنی به دل سوخته جگر

بازش رهانی از تف هجران جان گداز

از لطف خویش کار دل خسته ام بساز

خوارش مکن به ذل حجاب خود، ای عزیز

زیرا که از نخست بپرورده ای به ناز