بازش رهانی از تف هجران جان گداز

دل زان توست، بر سر کویت فکنده ام

زیرا به دل تویی، که تو دانیش جمله راز

گر یک نظر کنی به دل سوخته جگر

از کارسازی دل خود عاجز آمده ام

از لطف خویش کار دل خسته ام بساز

خوارش مکن به ذل حجاب خود، ای عزیز