مصرع نخست · شماره 17جان فرهاد، اگر چه شیرین بودشاعرعراقیاثرمثنویقالبمثنویدر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.14اصل سودای ویس و رامین دان#15همه عالم، اگر پر از هوس است#16بشر را اشتیاق هند بس است#17جان فرهاد، اگر چه شیرین بودانتخابشده18عاقبت هم برای شیرین بود#19هر که او را دلی بود، باری#20ناگزیرش بود ز دلداری#دربارهٔ این سطرسطر شماره 17 از «مثنوی» است.سطر پیشینبشر را اشتیاق هند بس است→سطر بعدیعاقبت هم برای شیرین بود←