خود ببین حاجب دلایل نیست

زاغ، گو: بی خبر بمیر از عشق

که ز گل، عندلیب غافل نیست

دل بی عشق چشم بی نور است

بی دلان را جز آستانه عشق

در ره کوی دوست منزل نیست

هر که مجنون شود درین سودا