هدفش جان عاشقان آید

بیخود آن پوست دور کرد ز تن

گفت: دستت درست باد، بزن!

تیر کز شست دلبران آید

چشمه خون روانش از دل ریش

رقص می کرد از طرب، بی خویش

ذره چون آفتاب را بیند