عالم عاشقان ز حیرت او

نه مجالی که بشنوم سخنت

سخنی کان از آن لب دلجوست

باد جانش فدا ، که جان داروست

در بدر می روند و کوی به کو

گرچه دردی است، عشق، بی درمان

هست درمان درد ما جانان