مگذارید اندرین شهرش

به امید آمد و شود مایوس

شیخ صورت پرست و زراق است

شهره شید اندر آفاق است

تا رود باز پس، کشد زهرش

قاصدی شد ز شهر بر سر راه

کرد از آن حال شیخ را آگاه