تا رود باز پس، کشد زهرش

شیخ صورت پرست و زراق است

شهره شید اندر آفاق است

مگذارید اندرین شهرش

قاصدی شد ز شهر بر سر راه

کرد از آن حال شیخ را آگاه

چون که بشنید شیخ صاحب درد