مصرع نخست · شماره 27گشت بیمار، چو نخورد و نخفتشاعرعراقیاثرمثنویقالبمثنویدر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.24با هزاران هزار انده و درد#25سینه پر سوز ازو و دل بریان#26جان به دریا غریق و تن به کران#27گشت بیمار، چو نخورد و نخفتانتخابشده28دایما با خود این سخن می گفت:#29طالبم را نگر، که شد مطلوب#30یا محب مرا، که شد محبوب#دربارهٔ این سطرسطر شماره 27 از «مثنوی» است.سطر پیشینجان به دریا غریق و تن به کران→سطر بعدیدایما با خود این سخن می گفت:←
شاعرعراقیشاعرعراقیشاعرعراقیشاعرعراقی