روز شب کرده بود و شب ها روز

چون به ایوان عاشقی بر شد

روز به بود و روز به تر شد

سال ها با جمال جان افروز

داشت او دلبری فرشته نهاد

که رخش دیده را جلا می داد

اتفاقا مگر سفیهی دید