مصرع دوم · شماره 32تا برفت او، برفت آراممشاعرعراقیاثرسر آغازقالبسایردر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.29در کمندش چنان گرفتارم#30که خلاصی طمع نمی دارم#31گرچه او خود نمی برد نامم#32تا برفت او، برفت آراممانتخابشده33هرکه جانش ز روی دوست بود#34میل جانش به سوی دوست بود#35دیده، کو طالب جمال تو شد#دربارهٔ این سطرسطر شماره 32 از «سر آغاز» است.سطر پیشینگرچه او خود نمی برد نامم→سطر بعدیهرکه جانش ز روی دوست بود←