که خرج آه سحر می شود نفس ما را

خراب حالی ما لشکری نمی خواهد

بس است آمدن و رفتن نفس ما را

تمام روز ازان همچو شمع خاموشیم

غریب گشت چنان فکرهای ما صائب

که نیست چشم به تحسین هیچ کس ما را