غریب گشت چنان فکرهای ما صائب

بس است آمدن و رفتن نفس ما را

تمام روز ازان همچو شمع خاموشیم

که خرج آه سحر می شود نفس ما را

که نیست چشم به تحسین هیچ کس ما را