گردبادی می تواند راهبر باشد مرا

در محیط رحمت حق، چون حباب شوخ چشم

بادبان کشتی از دامان تر باشد مرا

منزل آسایش من محو در خود گشتن است

از گرانسنگی نمی جنبم ز جای خویشتن

تیغ اگر چون کوه بر بالای سر باشد مرا

می گذارم دست خود را چون صدف بر روی هم