در خم قرار نیست شراب رسیده را

با قد خم ز عمر اقامت طمع مدار

در آتش است نعل، کمان کشیده را

زندان جان پاک بود تنگنای جسم

شوخی که دارد از دل سنگین به کوه پشت

می دید کاش صائب در خون تپیده را