از تشنگان گریه مستانه ایم ما

از نورسیدگان خرابات نیستیم

چون خشت، پا شکسته میخانه ایم ما

مقصود ما ز خوردن می نیست بی غمی

در مشورت اگر چه گشاد جهان ز ماست

سرگشته تر ز سبحه صد دانه ایم ما

گر از ستاره سوختگان عمارتیم