گر از ستاره سوختگان عمارتیم

از تشنگان گریه مستانه ایم ما

در مشورت اگر چه گشاد جهان ز ماست

سرگشته تر ز سبحه صد دانه ایم ما

چون جغد، خال گوشه ویرانه ایم ما

از ما زبان خامه تکلیف کوته است

این شکر چون کنیم که دیوانه ایم ما؟