چون جغد، خال گوشه ویرانه ایم ما

در مشورت اگر چه گشاد جهان ز ماست

سرگشته تر ز سبحه صد دانه ایم ما

گر از ستاره سوختگان عمارتیم

از ما زبان خامه تکلیف کوته است

این شکر چون کنیم که دیوانه ایم ما؟

چون خواب اگر چه رخت اقامت فکنده ایم