چون خواب اگر چه رخت اقامت فکنده ایم

چون جغد، خال گوشه ویرانه ایم ما

از ما زبان خامه تکلیف کوته است

این شکر چون کنیم که دیوانه ایم ما؟

تا چشم می زنی به هم، افسانه ایم ما

مهر بتان در آب و گل ما سرشته اند

صائب خمیرمایه بتخانه ایم ما