از ما زبان خامه تکلیف کوته است

سرگشته تر ز سبحه صد دانه ایم ما

گر از ستاره سوختگان عمارتیم

چون جغد، خال گوشه ویرانه ایم ما

این شکر چون کنیم که دیوانه ایم ما؟

چون خواب اگر چه رخت اقامت فکنده ایم

تا چشم می زنی به هم، افسانه ایم ما