با عقل گشتم همسفر، یک کوچه راه از بیکسی

تفصیلها پنهان شده، در پرده اجمالها

پیشانی عفو ترا، پرچین نسازد جرم ما

آیینه کی برهم خورد، از زشتی تمثالها؟

شد ریشه ریشه دامنم، از خار استدلالها

هر شب کواکب کم کنند، از روزی ما پاره ای

هر روز گردد تنگتر، سوراخ این غربالها