هر چند صائب می روم، سامان نومیدی کنم

هر روز گردد تنگتر، سوراخ این غربالها

حیران اطوار خودم، درمانده کار خودم

هر لحظه دارم نیتی، چون قرعه رمالها

زلفش به دستم می دهد، سررشته آمالها