در مقام فیض، غفلت زور می آرد به من

چون شوم مست از شراب ناب خوابم می برد

از سرم تا نگذرد می، کم نگردد رعشه ام

همچو ماهی در میان آب خوابم می برد

بیشتر در گوشه محراب خوابم می برد

نیست غیر از گوشه عزلت مرا جایی قرار

در صدف چون گوهر سیراب خوابم می برد